Struinen door de Drunense Duinen

De lievelingsplek van Karen

‘Dit is de Brabantse savanne, ideaal om te verdwalen’, vertelt Karen, die uit Drunen komt en het natuurgebied van binnen en buiten kent. ‘Ik kom zo vaak mensen tegen die de weg kwijt zijn. Laatst nog. Ik was een boek aan het lezen ergens in een duinpan en zag een paar meisjes. Een uur later stonden ze weer voor m’n neus, helemaal verbaasd: Is dit dezelfde plek? Dat maakt de Drunense duinen uniek! Waar kun je nog verdwalen, waar is het zo leeg en uitgestrekt? En waar mag je verdwalen? Bij de meeste natuurreservaten is het verboden om van de gebaande paden af te gaan, om de flora en fauna te beschermen.’ Volgens Karin is het juist wel goed voor deze biotoop dat je met je voeten plantjes vertrapt. ‘Zo blijft het open en kan het zand stuiven. Onlangs is er nog flink gekapt, dat blijft nodig om het open karakter tebehouden. Sommige delen, met name de heidevlaktes, zijn trouwens wel beschermd, daar staan bordjes met niet betreden.’ Karen vertelt ook over de mountainbikeroute. ‘Die loopt helemaal rond, langs de rand van het natuurpark. Een soort van veilige haven; als je daar bent weet je dat je terug kunt, ook al is dat natuurlijk niet de kortste weg.’

Het grappige is dat het gebied ook een compleet andere kant kent. Karen vertelt dat tussen het gehucht Giersbergen en het gezellige café/restaurant de Rustende Jager een pad loopt van twee kilometer waar het op zondag druk is met kinderwagens, fietsers en wandelaars. ‘Het Kalverstraateffect noemen we dat. Je moet dan van de gebaande paden af om weer alleen te kunnen zijn. Maar dat is dus mogelijk’. En na het verdwalen kun je met een borrel op adem komen. Op zijn Brabants: er zijn zo’n zeven kroegen die de wildernis omsluiten.

Het verhaal van Karin wordt bevestigd door de ervaringen van Hans uit Den Bosch: ‘Een jaar lang kwam ik hier bijna elke week wandelen of mountainbiken. Soms ook met onze kinderen die hier graag rondrennen en in bomen klimmen. Ik krijg er energie van, het maakt mijn hoofd leeg. Ik zat toen in een zware periode, ‘in between jobs’ na een reorganisatie bij het bedrijf waar ik jaren gewerkt had. Ergens wist ik dat het afscheid goed was, maar hier begon ik het ook echt te voelen: dat ik van het gebaande pad af kan. En dat dat mag.’

Relatie met de kaarten van de Atlas Leefomgeving

Kaarten Atlas Leefomgeving

Karen noemt als geluksfactor het dwalen door de duinen zonder dat er strak uitgestippelde paden zijn. Daarnaast roemt ze de grootte van het gebied: groot genoeg om in te verdwalen. Deze factoren zijn goed te duiden met de kaarten van de Atlas LO:

  • De kaart Bodemopbouw in NL toont dat dit natuurgebied voor een groot gedeelte bestaat uit leemarm stuifzand (fel geel gekleurd op de kaart). Dit zijn duingebieden waar vaak vrij gewandeld mag worden.
  • De kaart Nationale Parken 2016 (en Natura-2000 gebieden, ongeveer hetzelfde) laat zien dat het natuurreservaat inderdaad groot is, 3,5 km2.
  • Ook is de regio een stiltegebied waar alleen natuurlijke geluiden toegestaan zijn.
  • Tot slot zie je dat er geen fiets- of wandelroutes dwars door het natuurgebied lopen, alleen langs de randen van het park. Dat is uitzonderlijk en maakt dat er zo vrij gedwaald kan worden. Door de meeste natuurgebieden lopen immers wel paden.
  • Tot slot: de Atlas LO kaarten bieden geen informatie over de ‘herbergen’, de restaurants/bars die ook aan de randen van het natuurgebied liggen. Via google maps zie je deze wel meteen.

Toeristische informatie

Het Nationaal Park De Loonse en Drunense Duinen is ruim 3.500 hectare groot en daarmee een van de grootste levende zandverstuivingen van West-Europa. Naast het zand vind je er ook heide, uitgestrekte bossen en beekjes. Het park heeft geen bezoekerscentrum. Wel staat bij de meeste ingangen een informatiepaneel met daarop een kaart van het gebied met wandelroutes en informatie over het park. De meeste informatie is te vinden bij Uitspanning de Rustende Jager (www.de-rustende-jager.nl

Oude Bossche Baan 11, Biezenmortel) en landgoed Bosch en Duin (www.bosch-duin.nl Schoorstraat 50, Udenhout).

Struinen: van het padje af.

Om dwars door zand en heidegebied te struinen (met een goed opgeladen smartphone!) is Landgoed Bosch en Duin in Udenhout het mooiste startpunt. Van daaruit heb je al na honderd meter een spectaculair uitzicht over de zandvlakte. Je loopt even het bos in naast de parkeerplaats en je bent al op dit magische punt. Van daaruit kun je 1 à 2 kilometer naar het noorden lopen, waar het heuvelachtig is met zowel droge als drassige stukken. Ga dan een vijf kilometer naar het noordoosten richting café de Drie Linden (adres: Giersbergen 8 in Drunen). Het is ongeveer 14 kilometer heen en terug. Maar je kunt natuurlijk ook halverwege omkeren en een korter rondje lopen.

 Wandelen.

De app “NatuurRoutes” van Natuurmonumenten bevat vele wandel- en fietsroutes en is gratis te downloaden. Er staan uiteraard alleen de uitgestippelde routes op, zoals bij voorbeeld de Capucijnen-bergwandeling (zie hieronder). Ook als je besluit te gaan dwalen, kun je je daarop gemakkelijk oriënteren.

De Capucijnenbergwandeling. Vanuit de gezellige “Rustende Jager” kun je mooie, afwisselende wandelingen maken waaronder “de Capucijnenberg” (volg de rode paaltjes). Bij het café hebben ze een plattegrond. De route is gemakkelijk uit te breiden met 4 km door halverwege over te gaan op de witte paaltjes (dan volg je de Zwarte bergwandeling), die naar de overkant van het natuurgebied gaat, waar café de Drie Linden zit met een Biergarten als terras. Op de terugweg volg je weer de witte paaltjes, dan overstappen naar de rode tot je weer bij het begin uitkomt, bij de Rustende Jager.

 

In de buurt